၁၃။ လက္ေဆာင္ခ်ီးျမွင့္ခံရျခင္း

ဟဇရသ္အဗူဒရ္ဒါအ္(ရေသြ႔) က ဆင့္ျပန္ခဲ့သည္။ တမန္ေတာ္ျမတ္(ဆြ) အမိန္႔ရွိေတာ္မူသည္။ အၾကင္သူသည္ (အိပ္စက္ရန္အတြက္) မိမိအိပ္ရာထက္သုိ႔လာခဲ့ျပီးေနာက္ ညတြင္ သဟဂ်္ဂၽြဒ္ နမာဇ္ဖတ္မည္ဟုရည္စူးခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ဤကဲ့သုိ႔ ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္ေမာက်သြားခဲ့ရာ နံနက္အခ်ိန္ေရာက္မွသာ မ်က္ေစ့ပြင့္လာခဲ့သည္။ သုိ႔ရွိရာ ထိုသူအဖို႔ သဟဂ်္ဂၽြဒ္နမာဇ္ဖတ္သည့္ ဆ၀ါးဗ္လည္း ရရွိသြားခဲ့ေပျပီ။ ထုိ႔အျပင္လည္း ဤသို႔ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္စက္လုိက္ရျခင္းမွာလည္။ ထုိသူအား အလႅာဟ္(စြဗ္ဟာနာသအာလာ)က လက္ေဆာင္တစ္ခုအျဖစ္ခ်ီးျမွင့္လိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္ေပသည္။ (နစာအီက်မ္း)

၁၂။ အကူအညီေပးျခင္း

  ဟဇရသ္ စအဒ္(ရေသြ႔) ကဆင့္ျပန္ခဲ့သည္။ တမန္ေတာ္ျမတ္(ဆြ) အမိန္႔ရွိေတာ္မူသည္။ အလႅာဟ္(စြဗ္ဟာနာသအာလာ) သည္ ဤအြမၼသ္အား ထိုက္တန္မွဳႏွင့္ ဥာဏ္အရည္အခ်င္းအေပၚ အေျခခံ၍ ကူညီေတာ္မူသည္မဟုတ္၊ သို႔ရာတြင္ အင္အားခ်ည့္နဲ.မွဳ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသူမ်ား၏ ဒိုအာ၊ နမာဇ္မ်ားႏွင့္ ၎တို႔၏ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္းေသာ နီယသ္မ်ားအေပၚ၌သာ အေၾကာင္းခံ၍ အကူအညီမ်ား ကို ခ်ီးျမွင့္ေတာ္မူျခင္းျဖစ္သည္။ (နစာအီက်မ္း)

၁၁။ အရွင္ျမတ္အတြက္သာျပဳက်င့္ခဲ့ေသာအမလ္

ဟဇရသ္ အဗူအုမာမဟ ္ဗာေဟလီ(ရေသြ႔) ကဆင့္ျပန္ခဲ့သည္။ တမန္ေတာ္ျမတ္(ဆြ)အမိန္႔ရွိေတာ္မူသည္။ အလႅာဟ္(စြဗ္ဟာနာသအာလာ) သည္(အအ္မာလ္)ေကာင္းမွဳမ်ားထဲမွ အလႅာဟ္(စြဗ္ဟာနာသအာလာ)အတြက္သာ သက္သက္ျပဳခဲ့ေသာ အအ္မာလ္ႏွင့္ အရွင္ျမတ္ေက်နပ္ႏွစ္သက္ရန္အတြက္သာ ရည္ရြယ္ျပဳခဲ့ေသာ အအ္မာလ္မ်ားကိုသာ လက္ခံေတာ္မူသည္။ (နစာအီက်မ္း)

၁၀။ ဆံုးမစာ

 မဒီနာျမိဳ႔ေနတစ္ဦးကဆိုသည္။ ဟဇရသ္ မုအာေ၀ယဟ္(ရေသြ)သည္ ဟဇရသ္ အာေအရွဟ္(ရေႆြ႕ယလႅာဟုသအာလာအန္ဟာ) ထံစာေရး၍ ကၽြန္ေတာ့္ထံ ဆံုးမစကားအခ်ိဳ႔ကုိ မရွည္လ်ားေစဘဲ အတိုခ်ံဳး၍ ေရးေပးပါရန္ ေလွ်ာက္ထားခဲ့သည္ ။ထုိအခါ သခင္မက စာတြင္ စလာမ္ႏွင့္ဟမ္ဒိုဆြလာသ္ကို ေရးျပီးေနာက္ ဆက္ေရးသည္မွာ ကၽြန္မသည္ တမန္ေတာ္ျမတ္(ဆြ)ထံေတာ္မွ ဤသို႔မိန္ဆိုသည္ကို ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။ အၾကင္သူသည္ အလႅာဟ္(စြဗ္ဟာနာသအာလာ)၏ ေက်နပ္ႏွစ္သက္မွဳကို ရွာၾကံရာ၌ လူအမ်ား၏ မေက်နပ္မွဳ၊ မလုိလားမႏွစ္သက္မွဳ စသည္တုိ႔ကို ဂရုမစိုက္ဘဲ ဆက္လက္ရွာေဖြေနလွ်င္ အလႅာဟ္(စြဗ္ဟာနာသအာလာ)သည္ လူအမ်ားမႏွစ္သက္၊ မေက်နပ္မွဳတို႔၏ ဆိုးက်ိဳးမ်ားမွ ၎သူအား ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူလိမ့္မည္။ အကယ္၍ အၾကင္သူသည္ အလႅာဟ္(စြဗ္ဟာနာသအာလာ)၏မေက်နပ္မွဳ.၊ မႏွစ္ျမိဳ႔မွဳတို႔ကို ဂရုမစိုက္ဘဲ လူအမ်ားေက်နပ္ႏွစ္သက္ေစရန္သာ ၾကိဳးပမ္းေနခဲ့လွ်င္ အလႅာဟ္(စြဗ္ဟာနာသအာလာ) သည္ ၎သူအား လူအမ်ားလက္သို႔ အပ္ႏွံလိုက္မည္ျဖစ္သည္။ (သစ္ရ္ေမဇီ)

၉။စကားသံုးခြန္း

ဟဇရသ္ အဗူကဗ္ရွဟ္အန္မာရီ (ရဒြိယာလာဟုအန္ဟု) က ဆင့္ၿပန္ခဲ့သည္။ တမန္ေတာ္ၿမတ္ (ဆြလႅလႅာဟ္ဟု အလိုင္ဟိဝစလႅမ္) က အမိန္႔ရွိေတာ္မူသည္။ ကြ်ႏု္ပ္ ကစမ္က်ိန္ဆို၍ စကားသံုးခြန္းကို တင္ၿပမည္။ ၎ေနာက္ မွ သီးၿခား၍ စကားတစ္ခြန္းကို တင္ၿပမည္။ ဤစကားကို အသင္တို႔ အထူးတလည္ ေစာင့္ထိန္းၾကပါ။ (ကြ်ႏု္ပ္ကစမ္က်ိန္ဆိုေသာ စကားသံုးခြန္းအနက္မွ တစ္ခုမွာ) မည္သည့္ ဗႏၵဟ္ေက်းကြ်န္၏ ဆြဒကဟ္လွဴဒါန္းလုိက္ေသာ ဥစၥာပစၥည္းမွ ေလ်ာ့ပါးဆံုးရွံဴးသြားသည္ဟူ၍ မရွိေခ်။ (ဒုတိယစကားမွာ) အၾကင္သူသည္ မတရားက်ဴးလြန္ေစာ္ကားခံ၇ေသာအခါတြင္ ဆြဗရ္ သည္းခံမ်ိဳသိပ္ခဲ့လွင္ အလႅာဟ္(ဆြဗ္ဟာနဟူဝသအာလာ) သည္ ဤသို႔ဆြဗရ္ သည္းခံမ်ိဳသိပ္မွဳကို အေၾကာင္းခံၿပီး ထိုသူ၏ ဂုဏ္သိကၡာကို ၿမင့္မားေစေတာ္မူသည္။ (တတိယစကားမွာ) အၾကင္သူသည္ လူအမ်ားထံ၌ ေတာင္းရမ္းမွဳဟူေသာ တခါးကို ဖြင့္လိုက္လွ်င္ အလႅာဟ္(ဆြဗ္ဟာနဟူဝသအာလာ) သည္ ထုိသူ႔အေပၚ ဆင္းရဲမြဲေတမွဳ၏ တံခါးကိုဖြင့္လိုက္ေတာ္မူလိုက္ေပသည္။ ၿပီးေနာက္ ရစူလြလႅာဟ္(ဆြလႅလႅာဟ္ဟုအလိုင္ ဟိဝစလႅမ္) က အသင္တို႔ အထူးသတိၾကေစရန္ စကားတစ္ခြန္းကို တင္ၿပမည္ဟု အမိန္ရွိေတာ္မူသည္။ ဤေလာကတြင္ လူေလးမ်ိဳးရွိသည္။ ပထမလူတစ္မ်ိဳးမွာ အလႅာဟ္(ဆြဗ္ဟာနဟူဝသအာလာ) က ထိုသူအား ဥစၥာပစၥည္းႏွင့္အတူ အသိပညာကိုလည္း ခ်ီးၿမွင့္ခဲ့သည္။ သို႔ရွိရာ ထိုသူသည္ ( မိမိအသိပညာဏ္ၿဖင့္) မိမိပိုင္ ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ပတ္သတ္၍ အလႅာဟ္(ဆြဗ္ဟာနဟူဝသအာလာ) အား ေၾကာက္ရြံံခဲ့သည္။ အလႅာဟ္(ဆြဗ္ဟာနဟူဝသအာလာ) မႏွစ္သက္ေသာေနရာမ်ားတြင္ မသံုးစြဲခဲ့ေခ်။ သို႔ရာတြင္ ေဆြမ်ိဳးဆက္ၿခင္း၌ သံုးစြဲခဲ့ၾကသည္။ ထိုပစၥည္းဥစၥာတြင္ အရွင္ၿမတ္၏ ဟပ္က္တာဝန္ရွိသည္ဟု သိထားသၿဖင့္ ေကာင္းမူမ်ားတြင္ သံုးစြဲခဲ့ၾကသည္။ဤပုဂၢိဳလ္သည္ ကိယာမသ္ေန႔တြင္ အားလံုးထက္အမြန္ၿမတ္ဆံုးေသာ ေနရာ၌ စံၿမန္းၾကရေပမည္။ ဒုတိယလူမွာ ဤသို႔ေသာသူၿဖစ္သည္။ ထိုသူအား အလႅာဟ္(ဆြဗ္ဟာနဟူဝသအာလာ) က အိလင္မ္ အသိပညာကိုေပးထားၿပီး ဥစာၥပစၥည္းမ်ား မေပးထားေခ်။ ဤသူက အကယ္၍သာ မိမိ၌ ဥစၥာပစၥည္း မ်ားရွိခဲ့ပါမူ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားကဲ့သုိ႔ (ေကာင္းေသာလုပ္ငန္းမ်ား၌) သံုးစြဲၾကမည္ဟု အမွန္တကယ္ပင္နီယသ္ဆႏၵထားခဲ့သည္။ သို႔ရွိရာ အလႅာဟ္(ဆြဗ္ဟာနဟူဝသအာလာ) ကလည္း ဤသူ၏ နီယသ္ဆႏၵၿပဳခဲ့မွဳေၾကာင့္ပင္ (ပထမ လွဴဒါန္းသံုစြဲခဲ့သူႏွင့္ နီယသ္ၿပဳသူႏွစ္ဦးစလံုး ၏ ဆဝါးဗ္ မွာအတူတူၿဖစ္မည္။ တတိယလူမွ ဤသို႔ေသာသူၿဖစ္သည္။ ၎သူအား အလႅာဟ္(ဆြဗ္ဟာနဟူဝသအာလာ) က ဥစၥာပစၥည္းမ်ားကို ေပးသနားထားၿပီး အိလင္မ္အသိပညာကိုမွဳ မေပးခဲ့ေခ်။ 

သုိ႔ရွိရာ ထိုသူသည္ မိမိဥစၥာပစၥည္းမ်ားႏွင့္ပတ္သတ္၍ အသိပညာဥာဏ္မရွိမွဳေၾကာင့္ စိတ္ထင္၇ာသံုးစြဲသည္။ (မသင့္ေလ်ာ္ေသာ္မထိုက္တန္ေသာ ေနရာမ်ား၌ သံုးစြဲသည္။) ၎ဥစၥာပစၥည္းမ်ားႏွင့္ပတ္သတ္၍ အလႅာဟ္(ဆြဗ္ဟာနဟူဝသအာလာ)အား ေၾကာက္ရြံရေကာင္းမွန္းမသိေခ်။ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားအား မၾကည့္ရွဴေခ်။ ဤဥစၥာပစၥည္း မ်ားႏွင့္ပတ္သတ္၍ အလႅာဟ္(ဆြဗ္ဟာနဟူဝသအာလာ) ၏ တာဝန္ဝတၱရားမ်ား ကိုလည္းမသိရွိ၇ေခ်။ သို႔ရွိရာ ဤသို႔ေသာသူမ်ားသည္ ကိယာမသ္ေန႔တြင္ အယုတ္ညံ့ဆံုး အသိမ္ဖ်င္းဆံုး အဆင့္တြင္ ခံစားၾကရေပမည္။ စတုတၳလူမွာ ဤသို႔ေသာသူၿဖစ္သည္။ ၎သူအား အလႅာဟ္(ဆြဗ္ဟာနဟူဝသအာလာ) က ဥစၥာပစၥည္းေ၇ာ အသိပညာပါ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုး မခ်ီးၿမွင့္ခဲ့ေပ။ ထိုသူကလည္း အကယ္၍သာ မိမိ၌ ဥစၥာပစၥည္းမ်ားရွိခဲ့ပါမွဳ မိမိသည္လညး္ ၎သူကဲ့သို႔ပင္ ဆိုလိုသည္မွာ တတိယလူကဲ့သို႔ပင္ (စိတ္ထင္ရာသံုးစြဲပစ္မည္)ဟု ဆႏၵၿပဳခဲ့ရာ ထိုသူသည္ ဤသို႔ ဆႏၵၿပဳခဲ့သၿဖင့္ အၿပစ္ထိုက္သြားသည္ၿဖစ္ရာ ထိုသူႏွင့္ တတိယလူတို႔၏ အၿပစ္မ်ားသည္ အတူတူပင္ၿဖစ္သြားေပသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ေကာင္းမွဳႏွင့္ မေကာင္းမွဳ မ်ားအတြက္ နီယသ္ ဆႏၵၿပဳၿခင္းၿဖင့္ ရရွိလာမည့္ အက်ိဳးဆဝါးဗ္ႏွင့္ အၿပစ္ဂိုနာဟ္မ်ားသည္ ၎ေကာင္းမွဳႏွင့္ မေကာင္းမွဳမ်ားကို လက္ေတြ႔ကိုယ္ထိလက္ေ၇ာက္ ၿပဳလုပ္သူက့ဲသုိပင္ၿဖစ္သည္။(သစ္ရ္ေမဇီ)

၈။ ေက်ာက္ဖ်ာေရြ႕လ်ားေစခဲ့ေသာ ေကာင္းမွဳမ်ား

       ဟဇရသ္ အဗ္ဒြိလႅာဟ္ဗင္န္အုမရ္( ရဒြိယလ္လာဟုအန္ဟု) က ဆင့္ၿပန္ခဲ့သည္။ တမန္ေတာ္ၿမတ္ (ဆြလႅလႅာဟ္ဟုအလိုင္ဟိဝစလႅမ္) အမိန္႔ရွိေတာ္မူသည္။ အသင္တို႔အလ်င္ အြမၼသ္တစ္ခုမွ ပုဂၢိဳလ္သံုးဦးရွိခဲ့သည္။ ၎တို႔သံုးဦးသားအတူတကြ ခရီးထြက္ခဲ့ၾကသည္။ (ဤသို႔သြားရင္း ညေရာက္လာေသာအခါ) စခန္းခ်တည္းခိုရန္အတြက္ ဂူတစ္ဂူထဲသို႔ ဝင္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုအခိုက္တြင္ ေတာင္ေပၚမွ ေက်ာက္ဖ်ာၾကီးတစ္ခု ေလ်ာက်လာၿပီး ဂူဝအား ပိတ္ဆို႔သြားခဲ့သည္။ (ဤအေၿခအေနကို ၾကည့္ၿပီး ၎တို႔သံုးဦးသည္ ဤေက်ာက္ဖ်ာၾကီး ပိတ္ဆို႔ခံရမွဳမွ လြတ္ေၿမာက္ရန္အတြက္ မိမိတို႔အသီးသီး ၿပဳခဲ့ၾကေသာ ေကာင္းမူမ်ားကို အေၾကာင္းၿပဳ၍ အလႅာဟ္(စြဗ္ဟာနဟူဝသအာလာ) ထံ ဒိုအာ ၿပဳၾကရန္ တိုင္ပင္ၾကရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၎တို႔အသီးသီးသည္ မိမိတို႔ၿပဳခဲ့ၾကေသာ ေကာင္းမူမ်ားကို အေၾကာင္းခံ၍ ဒိုအာၿပဳၾကသည္။

       ၎တို႔အထဲမွ တစ္ဦးသည္ (အိုအလႅာဟ္) (အရွင္ၿမတ္သိေတာ္မူပါသည္။) ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး၏ မိဘႏွစ္ပါးသည္ အသက္အရြယ္အိုမင္းရင္ေရာ္ေနပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ မည္သည့္အခါမွ် ဤမိဘႏွစ္ပါး ထက္ဦး၍ မိမိမိသားစုႏွင့္ ကြ်န္မ်ားကို ႏို႔မတိုက္ခဲ့ပါ။ တစ္ေန႔တြင္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ပစၥည္းတစ္ခုကို ရွာေဖြရင္း အေဝးသို႔ထြက္သြားခဲ့ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္အိမ္ၿပန္ေရာက္ေသာအခါ မိဘႏွစ္ပါးစလံုးမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနပါသည္။ (သို႔တိုင္ေအာင္) ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ယင္းမိဘႏွစ္ပါးေသာက္သံုးရန္ ႏို႔ညွစ္၍ ယူလာေသာအခါ ၎တို႔မွာ ယခုတိုင္ အိပ္ေမာက်ေနဆဲၿဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကလည္း ၎တို႔အား မႏွိဳးသည္ သာမက ၎တို႔ မေသာက္သံုးမီအလ်င္ မိမိ မိသားစုႏွင့္ ကြ်န္မ်ားကို တိုက္ရန္လည္း ဆႏၵမရွိေခ်။ သို႔ၿဖင့္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ဤႏို႔ခြက္ ကိုကိုင္ၿပီး ၎တို႔၏ ေခါင္းရင္းဘက္ရပ္၍ မိဘႏွစ္ပါး ႏိုးထမည့္ အခ်ိန္အထိ ေစာင့္ဆိုင္းခဲ့ရာ နံနက္မိုးလင္းေသာအခါမွသာ မိဘႏွစ္ပါး ႏိုးလာခဲ့သည္။ ထိုအခါမွ ညက မတိုက္ရဘဲ က်န္ခဲ့ေသာ ႏို႔ကို မိမိ၏ မိဘႏွစ္ပါးအား တိုက္ေကြ်းခံသည္။ ယာအလႅာဟ္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ဤေကာင္းမွဳကို အရွင္ၿမတ္ ေက်နပ္ႏွစ္သက္ ေစရန္အတြက္ ရည္စူး၍ ၿပဳလုပ္ခဲ့သည္ၿဖစ္မွဳ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ ဤေက်ာက္ဖ်ာပိတ္ဆို႔ခံ၇မွဳ ေၾကာင့္ခံစားေနရေသာ ဒုကၡမွ လြတ္ေၿမာက္ခြင့္ ခ်ီးၿမွင့္ေတာ္မူပါဟု ဒိုအာၿပဳသည္။
       ဤဒိုအာေၾကာင့္ ေက်ာက္ဖ်ာၾကီးသည္ အနည္းငယ္ပြင့္ဟသြားခဲ့သည္။ သို႔ရာတြင္ ၎တုိ႔အၿပင္ ထြက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မပြင့္ဟေသးေခ်။
       တမန္ေတာ္ၿမတ္ (ဆြလႅႅလႅာဟုအလိုင္ဟိဝစလႅမ္) အမိန္႔ရွိေတာ္မူသည္။ ဒုတိယ ပုဂၢိဳလ္ကလည္း ယာအလႅာဟ္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ဦးေလး၏ သမီး(တစ္ဝမ္းကြဲညီမ) အားလြန္စြာခ်စ္ၿမတ္ႏိုးပါသည္။ (တစ္ၾကိမ္တစ္ခါ၌) ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ မိမိရာဂၿဖည့္ဆည္းရန္အတြက္ ဆႏၵထားခဲ့ေသာ္လည္း သူမက အခြင့္အရးမေပးခဲ့ပါ။ သို႔ရာတြင္ တစ္ၾကိမ္ေသာအခါ၌ မိုးေခါင္ေရရွား ကပ္ဆိုက္ေရာက္လာေလရာ သူမသည္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးထံသို႔ အကူအညီေတာင္းရန္ အေၿခအေနသို႔ ဆိုက္ေရာက္လာေလေတာ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကလည္း သူမအား ေရႊဒဂါး(၁၂၀) ေပးရန္အတြက္ အေဖာ္မပါဘဲ တစ္ဦးတည္းလာရန္ စည္းကမ္းသတ္မွတ္လိုက္ေလသည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးေစာင့္ေမွ်ာ္ခဲ့ေသာ အခြင့္အေ၇းမွာ ဆိုက္ေရာက္လာခဲ့ ၿပီၿဖစ္သည္။ သူမသည္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး၏ လက္ခုပ္ထဲေရာက္လာၿပီး ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး၏ ဆႏၵၿဖည့္ဆည္းေတာ့မည့္ အခ်ိန္တြင္ သူမက အသင္သည္ ဤ အပ်ိဳရည္ကုိ မတရားေသာနည္းၿဖင့္ ေခ်ဖ်က္ပစ္ရန္ မလုပ္ေဆာင္သင့္( အသင့္အတြက္ ဟလာလ္ မဟုတ္) ဟု ကြ်န္မ ထင္ပါသည္ဟု ေၿပာဆိုသည္။ (ဤစကားကိုၾကားၿပီး) ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ မေကာင္းၾကံေသာ ဆႏၵမွ ေနာက္ဆုတ္လိုက္ၿပီး သူမအားအလြန္ ခ်စ္ၿမတ္ႏိုးေသာ္လည္း သူမအနီးမွ ခြဲခြာလိုက္သည္သာမက ေရႊဒဂါးမ်ားကိုလည္း ၿပန္၍မယူေတာ့ေခ်။ ယအလႅာဟ္ အကယ္၍ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ဤအမွဳကိစၥကို အရွင္ၿမတ္ ေက်နပ္ႏွစ္သက္ေစရန္အတြက္ ၿပဳခဲ့သည္ၿဖစ္ပါမွဳ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး တို႔အား ဤဒုကၡမွ ဖယ္ရွားေပးသနားေတာ္မူပါဟု ဒိုအာၿပဳသည္။
     ထိုအခါ ေက်ာက္ဖ်ာၾကီးမွာ အနည္းငယ္ထပ္၍ ပြင့္ဟသြားခဲ့ၿပန္သည္။ သို႔တိုင္ေအာင္လည္း ၎တုိ႔သံုးဦးသားမွာ အၿပင္သို႔မထြက္ႏိုင္ေသးေခ်။
      တတိယပုဂၢိဳလ္ ကလည္း ယာအလႅာဟ္၊ အလုပ္သမားအခ်ိဳ႕ကို ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး ငွားရမ္းေစခိုင္းခဲ့ပါသည္။ ၿပီးေနာက္ လုပ္အားခမ်ားကိုလည္း ေပးေခ်ခဲ့ပါသည္။ သို႔ရာတြင္ အလုပ္သမား တစ္ဦးမွာမူ မိမိလုပ္အားခကို မယူလဲ ထြက္သြားခဲ့ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ဤလုပ္အားခေငြကို လုပ္ငန္းတစ္ခုတြင္ ရင္းႏွီးၿမဳပ္ႏွံ၍ လုပ္ကိုင္ခဲ့ရာ အၿမတ္အစြန္းမ်ားစြာ တိုးပြားခဲ့ပါသည္။ အခ်ိန္ကာလ အေတာ္ၾကာေသာအခါ တစ္ေန႔ထိုအလုပ္သမားသည္ ကြ်န္ေတာ့ထံသို႔ ၿပန္လာ၍ အိုအရွင့္ဗႏၵဟ္ ကြ်န္ေတာ္အား လုပ္အားခေငြကို ေပးပါဟုေတာင္းရာ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကလည္း အသင္ၿမင္ရေသာ ကြ်န္မ်ား၊ ကုလားအုတ္မ်ား၊ ႏြားမ်ား ဆိတ္မ်ား အားလံုးသည္ အသင္၏လုပ္အားခပင္ၿဖစ္သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ အသင့္၏ လုပ္အားခေငြကို ရင္းႏွီးလုပ္ကိုင္ခဲ့ရာ ဤအက်ိဳးအၿမတ္မား အားလံုးကို ရရွိခဲ့ပါသည္ ဟုိဆို၏။ ထိုအခါ ယင္းအလုပ္သမားက အုိအ၇ွင့္ဗႏၵဟ္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးအား မက်ီစယ္ပါႏွင့္ဟု ဆိုရာ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကလည္း က်ီဆယ္ေနၿခင္းမဟုတ္ေၾကာင္းႏွင့္ အမွန္ပင္ ၿဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ ရွင္းၿပလိုက္သည္။ ထိုအခါ (ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးရွင္းၿပၿပီးေနာက္မွ) ယင္းအလုပ္သမား ကလည္း ယင္း ဥစၥာပစၥည္းအားလံုးကို တစ္ခုမွ်ပင္ ခ်န္မထားဘဲ အကုန္ယူသြားခဲ့ပါသည္။ ယာအလႅာဟ္ အကယ္၍ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ဤမူကိစၥကို အရွင္ၿမတ္ ေက်နပ္ႏွစ္သက္ေစရန္အတြက္ သာရည္စူး၍ ၿပဳက်င့္ခဲ့ၿခင္းၿဖစ္ပါမူ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အား ဤခံစားေနရေသာ ေဘးဒုကၡမွ ကယ္မေတာ္မူပါဟု ဒိုအာၿပဳလိုက္ရာ ေက်ာက္ဖ်ာၾကီးမွာ လံုးဝေရြ႕လ်ားသြားခဲ့သည္။ (ဂူအဝ လည္းပြင့္သြားခဲ့သည္) ထိုအခါမွ ၎ပုုဂၢိဳလ္သံုးဦးစလံုးလည္း ဂူအၿပင္ဘက္သို႔ ထြက္လာခဲ့ၾကသသည္။( ဗုခါရီ)

၇။အရွင္ၿမတ္လက္ခံလိုက္ေသာ ဆြဒကဟ္ သံုးခု

         ဟဇရသ္ အဗူဟုရိုင္ရဟ္ (ရဒြိယလ္လာဟုအန္ဟု) က ဆင့္ၿပန္ခဲ့သည္။ တမန္ေတာ္ၿမတ္ (ဆြလႅလႅာဟ္ဟုအလိုင္ဟိဝစလႅမ္) အမိန္႔ရွီေတာ္မူသည္။ (ဗနီအစၥရာအီလ္မ်ိဳးႏြယ္မွ) ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးသည္ (ယေန႔ညတြင္ တိတ္တဆိတ္လူမသိေအာင္) ဆြဒကဟ္ေပးမည္ဟု (မိမိစိတ္ထဲ၌)ဆႏၵၿပဳခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ (ညအခ်ိန္ တိတ္တဆိတ္ လူမသိေအာင္ ဆြဒကဟ္ေပးမည့္ ပစၥည္းထုတ္ကို ယူ၍ စူးစမ္းေလ့လာမူမၿပဳဘဲ) သူခိုး၏ လက္ထဲသို႔ ထည့္ေပးလိုက္သည္။ နံနက္လင္းေသာအခါ (ညက) သူခိုးကို ဆြဒကဟ္ ေပးလိုက္သည္ဟု သတင္းၿပန္႔ပြားခဲ့သည္။ ထိုအခါ ၎ဆြဒကဟ္ေပးသူက ယာအလႅာဟ္( သူခိုးကို ဆြဒကဟ္ေပးခဲ့မိၿခင္းအတြက္လည္း) အရွင္ၿမတ္အား ခ်ီးက်ဴးေထာမနာ ၿပဳအပ္ပါသည္။ (အေၾကာင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္  ဤသူထက္သာပိုဆိုးရြားေသာသူအား ေပးမိခဲ့လွ်င္လည္း မည္သို႔မွ် မတတ္စြမ္းႏိုင္ပါ)။ ၿပီးေနာက္ ထိုသူသည္ ထပ္မံ၍ ည၌ ဆြဒကဟ္ေပးရန္ ဆႏၵၿပဳၿပန္သည္။ (အေၾကာင္းမွ ပထမေန႔က ေပးခဲ့ေသာ ဆြဒကဟ္သည္ အခ်ည္းအႏွီးၿဖစ္သြားခဲ့ေပသည္။) ထို႔ေၾကာင့္ညေရာက္ေသာအခါ ဆြဒကဟ္ေပးမည့္အထုတ္ ကိုယူ၍ (စူးစမ္းေလ့လာမွဳမၿပဳဘဲ) ဆြဒကဟ္အထုပ္အား အက်င့္ပ်က္မိန္းမတစ္ဦးအား ေပးလိုက္သည္။ နံနက္မိုးလင္းေသာအခါ အက်င့္ပ်က္မိန္းမတစ္ဦးအား ဆြဒကဟ္ေပးလုိက္သည္ဟု သတင္းပ်ံံလာသည္။  ထိုအခါ ၎ဆြဒကဟ္ေပးခဲ့သူက ယာအလႅာဟ္ အက်င့္ပ်က္မိန္းမတစ္ဦးအား (ဆြဒကဟ္ေပးခဲ့မိၿခင္းအတြက္လည္း) အရွင္ၿမတ္အား ခ်ီးက်ဴးးေထာမနာၿပဳအပ္ပါသည္။ (အေၾကာင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး၏ ဥစၥာပစၥည္းသည္ ဤအဆင့္အတန္းထက္ပင္ နိမ့္က်ေနပါေသးသည္။) ၿပီးေနာက္ (တတိယအၾကိမ္) ည၌ ဆြဒကဟ္ေပးရန္ ဆႏၵၿပဳၿပန္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ညအခါတြင္ ဆြဒကဟ္ေပးမည့္အထုပ္ ကိုယူ၍ ထြက္လာခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ယင္းအထုပ္ကို သူေ႒းတစ္ဦးအား ( စူးစမ္းေလ့လာမွဳမၿပဳဘဲ) ေပးခဲ့သည္။ နံနက္မိုးလင္းေသာအခါတြင္ ညက သူေ႒းတစ္ဦးအား ဆြဒကဟ္ေပးခဲ့သည္ဟု သတင္းပ်ံလာသည္။ ထိုအခါ ဆြဒကဟ္ေပးခဲ့သူက ယာအလႅာဟ္၊ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ သူခိုး၊ အက်င့္ပ်က္မိန္းမ ႏွင့္ သူေ႒းတ တစ္ဦးတုိ႔အား ဆြဒကဟ္ေပးခဲ့မိၿခင္းအတြက္ အရွင္ၿမတ္ကိုသာ ခ်ီးက်ဴးေထာမနာၿပဳအပ္ပါသည္။ (အေၾကာင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး၏ ဥစၥာပစၥည္းမ်ားသည္ ဤသူမ်ားႏွင့္ပင္ မထိုက္တန္ေအာင္ အဆင္နိမ့္ေသာေၾကာင့္ၿဖစ္သည္။) ထိုသူသည္ ညတြင္ ဤကဲ့သို႔အိမ္မက္မက္ခဲ့သည္။ (အသင္ေပးခဲေသာ ဆြဒကဟ္မ်ားသည္ အရွင္ၿမတ္ထံေတာ္တြင္ လက္ခံေတာ္မူၿခင္းခံ၇ေပသည္။) အသင္ သူခိုးအား ေပးခဲ့ေသာ ဆြဒကဟ္သည္ (မည္သို႔ပင္ အက်ိဳးၿပဳခဲ့သည္ဟုမူ) သူခိုးအား ဤသို႔ ခိုးဝွက္ၿခင္း အမွဳမွ ေသာင္ဗဟ္အမွား ဝန္ခံေစခဲ့သည္။ထို႔ေနာက္ အက်င့္ပ်က္ မိန္းမအားလည္း ဤသို႔ မေကာင္းၿပဳေနၿခင္းမွ ေသာင္ဗဟ္ၿပဳရန္ (အက်ိဳးေပးခဲ့သည္)။ ၎အမ်ိဳဳးသမီးအား ဤအက်င့္ဆိုး ဤမေကာင္းမွဳမ်ား မက်ဴးလြန္ဘဲလ်က္ႏွင့္ အလႅာဟ္(စြဗ္ဟာနဟူဝသအာလာ) က ေပးစြမ္းႏိုင္ေတာ္မူေၾကာင္း သိရွိေစၿပီး ေနာင္တရေစခဲ့သည္။ ၿပီးေနာက္ သူေ႒းအားလည္း ဤသို႔ေနာင္တရေစခဲ့သည္မွာ အလႅာဟ္(စြဗ္အာနဟူဝသအာလာ) ၏ ဗႏၵဟ္ေက်းကြ်န္မွာ မည္သို႔လွ်ိဳ႕ဝွက္စြာ လွဴဒါန္းေနၾကေၾကာင္း ကို သိရွိေစ၍ မိမိကိုယ္တိုင္လည္း အရွင္ၿမတ္ ခ်ီးၿမွင့္ထားေသာ ဥစၥာ ပစၥည္းမ်ားကို အရွင္ၿမတ္လမ္းေတာ္၌ သံုးစြဲလွ်ဴဒါန္းရန္ အသိတရားရေစခဲ့သည္။(ဗုခါရီ)

ရွင္းလင္းခ်က္။   ။ထိုသူ၏ နီယသ္စိတ္ေစတနာ ၿဖဴစင္ သန္႔ရွင္းခဲ့ေသာေၾကာင့္သာ ၎ဆြဒကဟ္သံုးခုစလံုးကို  အရွင္ၿမတ္ ေက်နပ္ႏွစ္သက္ ကဗူလ္ၿပဳေတာ္မူခဲ့သည္။